Ik heb geen grote mond, ik wil geen beloftes doen

Hoogmade  – Dat zei Kai Verbij tijdens het interview van Mark Tuitert zijn huldiging op woensdagavond 26 april in een gezellige tjokvolle De Stal. De reden voor hem dat hij zowel Europees en wereldkampioen sprint werd gehuldigd door zijn IJsclub Hoogmade en het hele dorp. Een spontane en gezellige bijeenkomst om de bescheiden Kai te huldigen voor zijn unieke prestaties in het afgelopen schaatsseizoen. De druk op de 22-jarige Hoogmadenaar wordt nu al hoger omdat bijna iedereen verwacht dat hij op de Olympische Winterspelen 2018 in Zuid-Korea verwacht wordt dat Kai daar ook wel even de gouden plak kan ophalen. Maar dat ligt toch wel even anders en Kai blijft daar heel nuchter onder. Kai: ‘ik leg mij zelf geen druk op, wil alleen een mooie race rijden. Technisch goed zijn, geen grote mond, geen beloftes maar het gewoon laten zien.’ Het tekent hem zoals hij is en waar zijn kracht ligt.

huldiging Kai

Kai Verbij met de schaatstalenten van ijsclub Hoogmade voor zijn ouderlijke woning

Als klein jochie van drie jaar stond Kai voor het eerst op het ijs op hockeyschaatsen, want dat wilde hij. Hoe anders liep het dat pa Lucas dat geen goed idee vond en hem op zesjarige leeftijd aanmeldde bij de plaatselijke ijsclub. Daar leerde hij de techniek op de ijsbaan in Leiden en al heel snel bleek hij talent te hebben. Dat hebben zijn leeftijdsgenoten geweten. Met een licentie op zak heeft hij bijna vanaf de pupillen tot de senioren alle prijzen gewonnen inclusief de bijbehorende baanrecords. Een supertalent die door vele trainingen nu wereldkampioen sprint bij de senioren is geworden.

Hij kreeg de huldiging die hij verdiende. Eerst door de jeugdleden van de ijsclub thuis opgehaald en met een muzikale ontvangst van de harmonie DHH ontvangen bij De Stal. Daar was de officiële huldiging waarbij wethouder sport, Henk Hoek hem namens de gemeente een speciale oorkonde overhandigde en een mand met lokale lekkernijen. Voorzitter Van Kooten van het gewest Zuid-Holland spelde hem de zilveren speld op voor de Europese sprinttitel en daarna de gouden voor de wereldtitel. En daarnaast erelid van het gewest en het district Sassenheim. Dat hadden ze daar ook nog nooit meegemaakt. En ja wat doe je als ijsclub, opnieuw een fraai herinneringsbord die hij naast de andere borden kan hangen.

En dan het interview met buurman Mark Tuiter.  Zelf een topschaatser geweest die de klappen van de zweep kent. Mark wilde vooral weten hoe Kai dat doet op 22-jarige leeftijd zo’n unieke prestaties neer te zetten. Kai dus: ‘goed focussen op je rit, je niet gek laten maken.’ De jeugdige talenten van de ijsclub wilden weten hoeveel Kai traint en hoeveel wedstrijden hij schaatste. Kai: ‘in de zomer 12 a 13 keer per week en ’s in de winter 10 keer. Met zo’n 60 tot 70 wedstrijden per seizoen is de agenda aardig vol. De moppentrommel van de jeugdige schaatsers gaven een extra ontspannen accent aan de happening.Tot slot bedankte Kai iedereen die hem had bijgestaan in zijn schaatscarrière, vooral zijn moeder Mihoko en pa Lucas. Een dikke omhelzing en prachtig bos bloemen maakten het plaatje compleet voor al hun inspanningen.  

Auteur: Job Grovenstein
Foto bron: KenBnieuws